بایگانی برچسب: آموزش روابط زناشویی

داشتن اعتماد به نفس در رابطه زناشویی

نداشتن اعتماد به نفس جنسي به خصوص در ميان زنان شايع است. اگر زنان مطمئن باشند از نظر جنسي جذاب هستند و همسرشان دوستشان دارد، اعتماد به نفس جنسي پيدا مي‌كنند ولي اگر زني احساس كند بين او و آنچه در اجتماع مد روز است؛ مانند جواني، لاغري، عضلاني بودن و… شكاف عميقي پيش آمده، نگاهي كه به خود دارد منتقدانه‌تر مي‌شود و همين امر مي‌تواند اعتماد به نفس جنسي او را تخريب كند. البته اعتماد به نفس جنسي در مردان هم مهم است. در واقع قدرت نعوظ، اندازه آلت تناسلي و حسي كه به همسر خود منتقل مي‌كنند و ميزان توانايي در ارضا كردن همسر، اعتماد به نفس جنسي‌شان را بالا مي‌برد.

5 (3)

 داشتن اعتماد به نفس در رابطه زناشویی

 اعتمادبه‌نفس جنسي يعني اعتماد داشتن به بدن خود و پذيرفتن تصوير آن همان‌طور كه هست و توانايي‌هايي كه دارد و لذتي كه مي‌تواند ايجاد كند. به كساني كه گمان مي‌كنند بدني ايده‌آل ندارند، نمي‌توان اظهار علاقه و با آنها رابطه‌اي را آغاز كرد زيرا دچار نوعي درگيري دروني مي‌شوند و به مرور زمان، اين درگيري باعث سستي بدني و كاهش ميل و اشتياق جنسي خواهد شد.

چگونه اعتماد به نفس جنسي را افزايش دهيم؟

براي داشتن اعتماد به نفس جنسي تنها آشتي كردن با بدن خود كافي نيست بلكه از لحاظ روحي و ذهني نيز بايد با خود آشتي كرد. تخيل، احساس و كنجكاوي از اصول اصلي روابط جنسي است. اين رابطه را زن و شوهر خلق مي‌كنند و بال و پر پيدا مي‌كند. زن و شوهر وقتي اعتماد به‌نفس جنسي پيدا مي‌كنند كه رابطه جنسي‌شان را در نظر خود هيجان‌انگيز جلوه دهند و اجازه بدهند لذت طرف مقابل آنها را درگير و با خود همراه كند. بهترين دارو براي كساني كه اعتماد به نفس جنسي ندارند، اين است كه حين برقراري رابطه جنسي، فرد به خود اجازه ‌دهد احساساتش كنترل او را در اختيار بگيرد و اين بدنش باشد كه هر طور مي‌خواهد عمل كند و مغز به هيچ عنوان دخالت نداشته باشد. در واقع اعتماد به نوازش‌ها، بازي‌هاي جنسي و عمل طرف مقابل است كه اعتماد به نفس جنسي فرد را بالا مي‌برد.

 5 (1)

۱ به طرف مقابل اعتماد كنيد

گاهي ترس از اينكه قضاوت طرف مقابل در مورد ما چه باشد، باعث مي‌شود به خصوص در اولين برخوردها، ميل جنسي به شدت كاهش يابد. گاهي يك كلمه، يك نگاه يا يك تجربه بد، باعث از دست دادن اعتماد به نفس جنسي فرد مي‌شود. همسر خوب، همسري است كه از نظر جنسي همسر خود را سركوب نكند و به همراه او يك رابطه لذت‌بخش به وجود آورد. مسخره يا مقايسه کردن اشتباه بزرگي است. اعتماد به نفس جنسي در يك مرد يا زن با نگاه‌هاي همسر تقويت مي‌شود. چيزي به نام حافظه جسمي واقعا وجود دارد. اندام‌هاي ما تمام تجربه‌هاي مثبت و منفي را در خود ذخيره مي‌كنند. هر چه تجربه‌هاي مثبت ما بيشتر باشد اعتماد به نفس جسمي و جنسي‌مان بالاتر مي‌رود.

۲ خود را ماساژ دهيد

سعي كنيد هر روز صبح بعد از بيدار شدن يا شب موقع خواب، لباس‌هايتان را درآوريد و بدنتان را ماساژ دهيد. پاها، شكم، سينه، گردن، باسن و…. چشمانتان را ببنديد، نفس عميق بكشيد و دستانتان را شل كنيد. ماساژ باعث كاهش فشارها و فعال‌تر شدن شما مي‌شود.

از همسرتان بخواهيد شما را ماساژ دهد. اينكه اجازه بدهيد بدنتان بدون رابطه جنسي، در دستان همسرتان احساس آرامش داشته باشد، مي‌تواند اعتماد به نفس شما را افزايش دهد.

۳ حركت داشته باشيد

بدويد، راه برويد، دوچرخه‌سواري و شنا كنيد. نبايد فقط براي لاغر شدن يا ماهيچه‌اي كردن بدنتان ورزش كنيد. تحرك براي سلامت جسم و آزاد شدن فكر خوب است.

 5 (2)

۴ تفريح كنيد

اشتياق، اشتياق مي‌آفريند. براي ديدن يك فيلم خوب به سينما برويد، كتاب خوبي بخوانيد و تا مي‌توانيد تخيل خود را پرورش دهيد.

۵ به احساسات خود توجه كنيد

در يك رابطه زناشويي، روي عملي كه انجام مي‌دهيد و آنچه حس مي‌كنيد، تمركز داشته باشيد. تمام حواستان بايد به چيزي باشد كه روي بدنتان اتفاق مي‌افتد. ياد بگيريد هنگام برقراري رابطه جنسي بيش از اينكه با مغزتان فكر كنيد، با بدنتان تفكر كنيد.

 5 (4)

۶ جرات خواستن پيدا كنيد

ياد بگيريد در يك رابطه جنسي آنچه دوست داريد، از همسر خود تقاضا كنيد. با دادن اطلاعات درست و راهنمايي به جا، هم شما اعتماد به نفس پيدا مي‌كنيد هم همسرتان.

۷ گاهي «نه» بگوييد

اگر از نوعي رفتار خوشتان نمي‌آيد به همسرتان بگوييد. ساكت بودن در اين لحظات باعث كاهش ميل جنسي مي‌شود.

چگونگی ایجاد آندروپوز یا یائسگی در مردان

یائسگی در مردان یک فرایند پیچیده و هنوز مورد بحث و جدل است. امروزه با افزایش طول متوسط عمر در جوامع مختلف، کیفیت زندگی در مردان مسن بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. در مردان، افزایش سن همراه با کاهش پیشروندة سطح هورمون مردانه یا همان تستوسترون می باشد. اگر میزان غلظت تستوسترون خون در افراد مسن، کمتر از میزان حداقل در افراد جوان باشد، آنرا اصطلاحاً یائسگی مردانه یا کم کاری غدد جنسی (بیضه ها) می نامند. سازمان بهداشت جهانی (WHO) از یائسگی مردانه تحت عنوان “کم کاری غدد جنسی دیر رس” در مردان یاد می کند.

3 (3)

چگونگی ایجاد آندروپوز یا یائسگی در مردان

یائسگی در زنان را «منوپاز» و در مردان آن را «آندروپوز» می نامند. یائسگی زنان با یائسگی مردان دارای تفاوت هایی است؛ برای مثال یائسگی در زنان به نسبت مردان زودتر اتفاق می افتد و شروع آن حدود ۴۵ تا ۵۵ سالگی است, در حالی که مردان حدود ۶۵ سالگی دچار این مساله می شوند. یکی دیگر از تفاوت های یائسگی در زنان با مردان این است که همه زنان یائسه می شوند و روند این مساله ناگهانی است ولی یائسگی در همه مردان اتفاق نمی افتد.
روند یائسگی در مردان آرام و تدریجی است. همه مردان دچار یائسگی نمی شوند و تنها حدود ۵۰ درصد یا کمی بیشتر, دچار می شوند. دلیل اینکه چرا بعضی از مردان به این مساله دچار نمی شوند, به ساختار بدنی فرد و عوامل ژنتیکی ارتباط دارد.

آندروپوز یا یائسگی در مردان یک فرآیند طبی سالمندی و یک موقعیت فیزیکی شبیه یائسگی در زنان است که در سن ۴۵ سالگی به بعد بروز می ‌کند.

در این فرآیند سطح هورمون تستسترون که یکی از اصلی ‌ترین هورمون ‌های مردانه (آندروژن ‌ها) است به طور پیوسته کاهش می ‌یابد و مرد علایمی‌ نظیر گرگرفتگی، افسردگی و تغییرات خلق و خوی را تجربه می‌ کند.

علاوه بر فرآیند طبیعی سالخوردگی و افزایش سن عواملی نظیر برخی از بیماری‌ های قلبی، استفاده طولانی مدت از برخی داروها، افسردگی، چاقی که بر تولید هورمون تستسترون تاثیر دارند می ‌توانند آغاز کننده زودرس آندروپوز باشند.

در تاریخ پزشکی همواره سخنانی در مورد یائسگی مردان میانسال یافت می ‌شود و اولین بار لفظ آندروپوز توسط اچ هالفورد(۱۸۱۳) و سپس توسط ای وارنر(۱۹۳۰) مطرح گشت و بیان شد تعدادی از مردان یک دروه یائسگی شبیه به آن چه در زنان است با یک شدت کمتر ولی با تداوم بیشتر را تجربه می ‌کنند.

در این زمینه تئوری هایی نظیر تئوری بیولوژیکی و تئوری روانی – اجتماعی مطرح گشت که به ترتیب بیان می ‌دارند که تغییرات فیزیکی در مقدار هورمون‌ های مترشحه بدن نقش دارند و سیستم روانی – اجتماعی و فشارهای روانی ایجاد کننده آندروپوز هستند.

عللی نظیر از دست دادن اشتیاق به کار مانند اخراج از کار، تغییرات ناگهانی در همسر، از دست دادن فرصت‌ های مناسب در زندگی و ناتوانی جسمی‌ اثبات کننده این تئوری‌ هستند.

تفاوت های یائسگی در مردان و زنان:

* یائسگی در زنان به دلیل کاهش تولید هورمون استروژن است در حالی که در مردان به دلیل کاهش تولید هورمون تستسترون است.

* بر خلاف خانم‌ ها، مردان علایم مشخص نظیر کاهش یا قطع قاعدگی ندارند که ورود آن ها را به این مرحله نشان دهد.

* زنان در این دوره باروری خود را به طور کامل از دست می ‌دهند در حالی که مردان هرگز باروری خود را به طور کامل در طی آندروپوز از دست نمی ‌دهند.

* تولید هورمون کم می ‌شود ولی هرگز قطع نمی ‌گردد؛ گر چه ممکن است از میزان موفقیت باروری کاسته شود ولی با تولید اسپرم هم چنان به فرد اجازه داده می‌ شود فرزندان سالمی‌ را حتی در دهه ۸۰ زندگی داشته ‌باشند.

علائم آندروپوز

با افزایش سن و کاهش تدریجی هورمون تستسترون یک سری از تغییرات جسمی‌ و روانی تحت عنوان سندرم پادام (padam partial androgen deficit disorder in ageing men ) در بدن روی می ‌دهد.

اصلی‌ ترین علامت آندروپوز خستگی و بی حوصلگی است. افسردگی، خشم، افزایش تحریک ‌پذیری و کاهش فعالیت جنسی از بارزترین علایم آن است.

به طوری که ۸۰ درصد مردان، مشکل کاهش تمایلات جنسی دارند. از دیگر علایم می ‌توان به تغییر در اندام ‌ها و کاهش توده ماهیچه‌ ای بدن، گرگرفتگی، کاهش لذت از زندگی، کاهش حافظه و سطح کارآیی، تکرار ادرار به خصوص در شب، یبوست، کاهش قد، ریزش مو و وجود دردهای استخوانی اشاره کرد.

نقش تستسترون در بدن:

همان طور که بیان شد علت اصلی بروز آندروپوز کاهش سطح تستسترون در بدن است.

تستسترون در بدن عهده دار دو نقش اساسی است:

۱- مسئول توانایی عملکرد جنسی مردان نظیر تولید و آزادسازی اسپرم، داشتن رفتار جنسی نرمال و شروع فعالیت جنسی.

۲- ویژگی‌ های جنسی ثانویه مانند توده ماهیچه ‌ای بدن، موهای بدن، بم شدن صدا و حالت بدن.

بر همین اساس می ‌توان گفت که کیفیت ژنتیکی اسپرم با افزایش سن کاهش می ‌یابد و حتی در درمان‌ های تلقیح داخل رحمی ‌مورد استفاده در نازایی، میزان زمان لازم برای دستیابی به یک حاملگی با افزایش سن به طور قابل ‌ملاحظه ای کاهش می ‌یابد.

لازم به ذکر است تستسترون در بدن به دو حالت آزاد و متصل به گلوبولین یافت می ‌شود.

رابطه بین هورمون استروژن و آندروپوز:

هورمون استروژن نوعی هورمون جنسی زنانه است که در دوران یائسگی زنان کاهش می یابد. تولید استروژن به مقدار کم در ساختار هورمونی بدن مردان، طبیعی است؛ چنان که زنان نیز تولید کمی‌ از تستسترون در بدن خود دارند.

بدن مردان می ‌تواند بخشی معینی از هورمون تستسترون را به استروژن تبدیل کند و در این میان از آنزیم آروماتاز کمک می ‌گیرد.

استروژن برای مغز مردان بسیار سودمند است و هر چه قدر مرد پیرتر می ‌شود تولید این آنزیم بالاتر می ‌رود ولی اگر سطح هورمون استروژن غیر قابل کنترل شود با اثرات مردانه هورمون تستسترون رقابت می ‌کند.

گفتنی است استروژن به شدت اثر تستسترون را کاهش می ‌دهد و این عامل باعث افزایش خطر حمله قلبی و افزایش رشد سلول های پروستات می ‌شود.

چاقی و آندروپوز، یائسگی در مردان

چاقی و آندروپوز:

در بسیاری از موارد، چاقی به خصوص در قسمت‌ های شکمی‌ به عدم تعادل هورمون‌ های مردانه نسبت داده شده است. سلول ‌های چربی حاوی تعداد زیادی آنزیم آروماتاز و استروژن هستند که در چربی تولید و ذخیره شده‌ اند؛ سلول ‌های چربی آنزیم آروماتاز را سنتنر کرده که سبب تغییر هورمون‌ های مردانه به استروژن می ‌شود. بنابراین افزایش چربی سبب می ‌گردد سطح هورمون استروژن افزایش ‌یابد.

 3 (2)

تهدیدات زندگی مشترک در دوران آندروپوز:

* انجام کارهای خطرناک و مبالغه‌ آمیز توسط مرد تا بتواند مردانگی ‌اش را به خودش ثابت کند.

* مرد ممکن است افسرده، دچار شک و تردید و دلسردی و ناامیدی در زندگی گردد.

* ممکن است به طور موقت به دلیل شرایط مهم انگاشته شود و این حالت می ‌تواند فرد را به سمت خیانت در زندگی سوق دهد.

* طلاق

درمان آندروپوز:

آندروپوز همانند یائسگی زنان دارای درمان است اما متفاوت.

این درمان‌ ها عبارت هستند از:

درمان جایگزینی با هورمون تستسترون(trt)، استفاده از تولیدات گیاهی، رژیم غذایی مناسب، حمایت‌ های روحی از سوی خانواده و داشتن خواب کافی و فعالیت‌ های ورزشی منظم.

درمان جایگزینی با هورمون تستسترون(testosterone replacement therapy):

trt از ابتدایی ‌ترین درمان ها در آندروپوز است و هدف آن برگرداندن سطح تستسترون به مقدار طبیعی است.

این درمان تاثیر بالایی داشته و از علایم آندروپوز به شدت می ‌کاهد. trt به اشکال تزریقی، خوراکی و انواع ژل کاربرد دارد و در کل می ‌توان گفت علاوه بر داشتن اثر محافظتی بر روی بیماری‌ های قلبی، دیابت و کند ذهنی می ‌تواند میل جنسی را افزایش داده، قوای بدنی را بهبود بخشیده و قدرت ماهیچه‌ ای را افزایش دهد.

نقش همسر در دوران آندروپوز:

برقراری یک ارتباط صمیمانه با همسر در این موقعیت یکی از اساسی ‌ترین مسائل است و مهم است که خانواده این ارتباط را حفظ کند.

 3 (1)

راهکارهای زیر برای دستیابی به این ارتباط صمیمانه توصیه می‌ گردد:

۱- سعی در فهمیدن احساسات و اهداف همسر

۲- گوش ‌دادن به حرف‌ های همسر، گفتن حرف‌ های دلنشین و تحسین برانگیز و ایجاد دلگرمی

۳- انجام مشورت در امور زندگی برای این که به همسر خود نشان دهد که تغییرات امروز در ازای کسب تجربه است.

۴- عدم تقاضای چیزی که مرد را تحت فشار قرار دهد. (حذف هر عامل آزاردهنده)

۵- کمک برای پذیرفتن این مطلب که برخی از اهداف دست نیافتنی‌ هستند.

۶- برنامه ‌ریزی برای دوران بازنشستگی

۷- انجام تفریحات سالم و مهیج

۸- گذراندن اوقات بی کاری با دوستان و حتی پیدا کردن دوستان جدید

۹- انجام مشاوره و معاینات جسمی

در نهایت این که آندروپوز فصلی طبیعی از زندگی یک مرد است. یک مساله درونی است که مرد باید آن را به عنوان یک واقعیت دوران میانسالی بپذیرد و بداند می‌ تواند به طور کامل نقش پدر و همسر را در طی یا بعد از دوران آندروپوز ایفا کند.

دانستنی های طلایی در مورد ارگاسم در زنان

در حال حاضر بحث ارگاسم در زنان تبديل به يك مساله پيچيده در زناشویی شده است. برخي معتقدند ارگاسم در زنان دو شكل دارد:ارگاسم در زنان به دو صورت ارگاسم كلوتيرال و ارگاسم واژينال است.

مفهوم ارگاسم واژينال در  زنان موضوعي است كه نخستين بار توسط زيگموند فرويد مطرح گرديد.وي معتقد بود كه ارگاسم كلوتيرال پديده اي مختص دوران نوجواني و مصادف با رسيدن به سن بلوغ است ولي در زنان بالغ اين ارگاسم كليتورال به ارگاسم واژينال تبديل مي گردد يعني ارگاسمي كه بدون تحريك ناحيه كليتوريس رخ مي دهد.

Getting-a-good-nights-sleep

دانستنی های طلایی در مورد ارگاسم در زنان

در حاليكه فرويد در مورد اظهاراتش هيچ دليل و مدرك علمي نداشت اما اين نظريه قابل تامل بوده و در اذهان زنان ، تاثيرات خاص خود را گذاشته بود.

بسياري از زنان وقتي از تماس زناشويي واژينال به مرحله ارگاسم نمي رسيدند احساس نقص و كمبود مي كردند چرا كه مطابق با نظريه فرويد تنها راه به ارگاسم رسيدن زنان از طريق رابطه زناشويي كلاسيكي است كه با همسرش دارد و اين طرز فكر موجب مي شد كه زوجين براي ايجاد تغيير در كيفيت و كميت ارتباط زناشويي خود تلاشي به خرج ندهند.اين در حاليست كه بسياري از زنان تنها مي توانند از طريق ايجاد تحريكات ناحيه كليتوريس در هنگام رابطه زناشويي به ارگاسم برسند.

از طرف ديگر در سال ۱۹۶۶مسترز و جانسون در زمينه مراحل تحريك جنسي، تحقيقاتي را انجام دادند كه اين تحقيقات بر روي زنان و مردان(توامان) صورت گرفت. هر چند كه چند سال قبل، كينزي سعي نموده بود مراحل فيزيولوژيك قبل و بعد از ارگاسم را مورد بررسي قرار دهد(اين مراحل عبارت بودند از: مرحله پيدايش انگيزش، پلاتو، ارگاسم و مرحله فرو نشيني).

ارگاسم در زنـان یـک واکنش طبیعی جنسی است که تا کنون به صورت معمایی سربسته باقی مانده است. به اوج نرسیدن در حین عمل جنسی میتواند سرمنشا مشکلات فراوانی باشد. ثابت شده که ریشه بسیاری از مشکلات زناشویی در این مسئله میباشد. زن و شوهر با کسب مهارت باید بدانند که چگونه می توانند به ارگاسم مطلوب برسند.

که در این میان مردان وظیفه سنگین تری دارند و بایستی با کسب مهارت در به ارگاسم رسیدن رسیدن و لذت جنسی به همسرشان کمک کنند و همچنین همسر نسبت به شوهر این وظیفه را انجام دهد.ارگاسم در مردان صرفاً با تحریکات بدنی و تماس ایجاد می شود. در حالیکه این پدیده در خانم ها بسیار پیچیده تر بوده و تا حد بسیار زیادی به شرایط روحی و ارتباط عاطفی طرفین بستگی دارد. به ارگاسم نرسیدن زنان می تواند به دلیل بی علاقگی، اضطراب و شرایط روحی نامناسب و مقاربت به روش نادرست باشد و بعلاوه برای بعضی خانم ها این الزام وجود ندارد که با هر مقاربت الزاماً به ارگاسم برسد.

انواع ارگاسم در زنان

ارگاسم در زنان تبدیل به یک مساله پیچیده در زناشویی شده است. برخی معتقدند ارگاسم در زنان به دو صورت ارگاسم کلوتیرال و ارگاسم واژینال است:
مفهوم ارگاسم واژینال در زنان موضوعی است که نخستین بار توسط زیگموند فروید مطرح گردید. وی معتقد بود که ارگاسم کلوتیرال پدیده ای مختص دوران نوجوانی و مصادف با رسیدن به سن بلوغ است ولی در زنان بالغ این ارگاسم کلیتورال به ارگاسم واژینال تبدیل می گردد یعنی ارگاسمی که بدون تحریک ناحیه کلیتوریس رخ می دهد. در حالیکه فروید در مورد اظهاراتش هیچ دلیل و مدرک علمی نداشت اما این نظریه قابل تامل بوده و در اذهان زنان ، تاثیرات خاص خود را گذاشته بود.

بسیاری از زنان وقتی از تماس زناشویی واژینال به مرحله ارگاسم نمی رسیدند احساس نقص و کمبود می کردند چرا که مطابق با نظریه فروید تنها راه به ارگاسم رسیدن زنان از طریق رابطه زناشویی کلاسیکی است که با همسرش دارد و این طرز فکر موجب می شد که زوجین برای ایجاد تغییر در کیفیت و کمیت ارتباط زناشویی خود تلاشی به خرج ندهند. این در حالیست که بسیاری از زنان تنها می توانند از طریق ایجاد تحریکات ناحیه کلیتوریس در هنگام رابطه زناشویی به ارگاسم برسند.

در سال ۱۹۶۶ مسترز و جانسون در زمینه مراحل تحریک جنسی، تحقیقاتی را انجام دادند که این تحقیقات بر روی زنان و مردان با هم صورت گرفت. هر چند که چند سال قبل، کینزی سعی نموده بود مراحل فیزیولوژیک قبل و بعد از ارگاسم را مورد بررسی قرار دهد. (این مراحل عبارت بودند از: مرحله پیدایش انگیزش، پلاتو، ارگاسم و مرحله فرو نشینی).

مسترز و جانسون در طی مطالعات خود مشاهده کردند که مرحله ارگاسم می تواند شامل ارگاسم کلیتورال و یا ارگاسم واژینال باشد. همچنین پژوهشهای دیگری در همین زمینه نشان داد که بافت ناحیه کلیتورال به مقدار قابل توجهی به داخل ناحیه واژینال ادامه پیدا کرده است. این مطالعات این مساله را به اثبات رساند که بین ارگاسم واژینال و کلیتورال تفاوتی وجود نداشته و آنها دو فاز متفاوت از هم نیستند.

لذا ارگاسم در زنان به این صورت است که برخی از زنان با تحریک ناحیه کلیتوریس و برخی دیگر با تحریک ناحیه واژینال به مرحله ارگاسم می رسند. اما در هر حال ارگاسم در هر دو دسته این زنان یک مفهوم دارد. حتی برخی معتقدند این ارتباط میان ناحیه واژینال و کلیتورال باعث شده که ناحیه کلیتورال پایه ای برای ارگاسم زنان به شمار آید. همچنین یکی از مهمترین پژوهشهایی که در این زمینه توسط دکتر هلن کانل صورت گرفته عنوان می کند که ارتباط داخلی که میان کلیتوریس و واژینال وجود دارد، منشا احساس ارگاسمی است که زنان آن را در طی رابطه زناشویی حس می کنند.

با این فرض که در اثر مقاربت در رابطه جنسی، سطح داخلی بافت کلیتوریس تحریک شود. این محقق معتقد است که دیواره واژن همان کلیتوریس است. ضمنا در برخی از زنان ناحیه کلیتوریس وسیع تر بوده و لذا شدت تحریک این دسته از زنان باید شدید تر از سایرین باشد یعنی این دسته از زنان نیاز دارند تا در هنگام ارتباط زناشویی با همسرشان، برای رسیدن به مرحله ارگاسم بیشتر مورد تحریک قرار گیرند. این در حالیست که زنانی با بافت طبیعی و معمولی نیازی به تحریکات شدید تر و بیشتر ندارند. شناخت این مساله در بهبود کیفیت رابطه زناشویی در زوجین کمک شایان توجهی خواهد کرد.

بر طبق نتایج مطالعه ای که اخیرا در مجله نوروکوانتولوژی NeuroQuantology  به چاپ رسیده است ۴ نوع ارگاسم متفاوت در زنان وجود دارد. ارگاسم کلیتوریس، واژن، مخلوط  و ارگاسم چندگانه که تلاش برای رسیدن به هر کدام از این ارگاسم ها می تواند در رابطه جنسی شما تنوع ایجاد کند. در ادامه به تشریح هر کدام از آن ها می پردازیم.

ارگاسم کلیتوریس در زنان

کلیتوریس که در قسمت بیرونی دستگاه تناسلی زن قرار دارد، نقطه بسیار حساسی است.علت این حساسیت تمرکز بیش از ۸۰۰۰ پایانه عصبی در این قسمت است. از این رو تحریک این نقطه به یکی از انواع ارگاسم یعنی ارگاسم کلیتوریس منجر می شود. اگر عمل تحریک مستقیما از این نقطه از اندام جنسی زن شروع شود سبب می شود تا او حداقل احساس لذت ارگاسم کلیتوریس را تجربه کند. از این رو برای دستیابی به حداکثر لذت این ارگاسم باید قبل از رفتن به سراغ نقطه حساس اصلی یعنی کلیتوریس، سایر قسمت های بدن و اندام تناسلی زن به خوبی مورد لمس، نوازش و ماساژ قرار گیرد تا به خوبی برای رسیدن به اوج لذت این ارگاسم تحریک شده باشد.

ارگاسم واژینال در زنان

اگرچه هنوز بر سر وجود G point (نقطه حساس درون واژن زنان که با تحریک آن به اوج لذت جنسی می رسند) بحث وجود دارد اما ۳۰ درصد از زنان مدعی هستند که تنها در اثر دخول آلت تناسلی مرد در واژن و تحریک شدن این نقطه، ارگاسم های شدیدی را تجربه می کنند. از آنجایی که نقطه جی در دیواره قدامی واژن قرار دارد بهتراست عمل دخول در حالی صورت گیرد که زن و مرد روبرو هم و به یک پهلو دراز کشیده اند تا تحریک این دیواره بهتر صورت گیرد.

ارگاسم همزمان در زنان

بر طبق نتایج این پژوهش، ارگاسم همزمان کلیتوریس و واژینال، قویترین حالت ارگاسم در زنان است که شدت و قدرت آن می تواند ۲ برابر هر کدام از این ارگاسم ها به تنهایی باشد. رسیدن یک زن به این ارگاسم بسیار ایده آل است. در این حالت پوزیشن قرار گیری مرد و زن باید بگونه ای باشد که هر دو نقطه حساس کلیتوریس و G Point در زن تحریک شود، مانند پوزیشن هایی که در حالت درازکش و یا نشسته زن بر روی مرد قرار می گیرد. احتمال رسیدن به این ارگاسم در زنان در حالتی که زن قبل از اینترکورس (دخول واژینال) به شدت تحریک شود، بیشتر خواهد بود. از این رو بهتر است مرحله عشقبازی به اندازه کافی بطول انجامد تا احتمال این نوع ارضا شدن زنان بیشتر شود.

ارگاسم چندگانه در زنان

در ارگاسم چندگانه یک ارگاسم بلافاصله بعد از ارگاسم دیگر اتفاق می افتد بطوری که هیچ فاصله زمانی بین آنها نباشد. این حالت با ارگاسم هایی که با فاصله زمانی اما در طی یک شب (یا طی رابطه جنسی چند ساعته) اتفاق می افتد متفاوت است اگرچه رسیدن به این نوع ارگاسم نیز مطلوب است. تحقیقات نشان می دهد ارگاسم چندگانه در برخی از زنان امکانپذیر است، درواقع آن دسته از زنانی که بتوانند پس از رسیدن به یک ارگاسم همچنان تحریک شدن را تحمل کنند. برای دستیابی به ارگاسم چندگانه  باید پس از رسیدن به یکی از ۲ ارگاسم کلیتوریس یا G point، تحریک زن از نقطه ارگاسم دیگر و یا سینه و نوک آنها ادامه یابد.

لذت جنسی کدام ارگاسم در زنان بیشتر است ؟

رضایت جنسی پدیده‌ای فیزولوژیکی نیست اتفاقات اصلی در مغز انسان می‌افتد از اینرو تفاوتی بین ارضای جنسی از ناحیه کلیتوریس و یا دخول واژینال وجود ندارد. اما در هر حال ارگاسم در هر دو دسته این زنان یک مفهوم دارد. حتی برخی معتقدند این ارتباط میان ناحیه واژینال و کلیتورال باعث شده که ناحیه کلیتورال پایه ای برای ارگاسم زنان به شمار آید. همچنین یکی از مهمترین پژوهش‌هایی که در این زمینه توسط دکتر هلن کانل صورت گرفته عنوان می‌کند که ارتباط داخلی که میان کلیتوریس و واژینال وجود دارد، منشا احساس ارگاسمی است که زنان آن را در طی رابطه زناشویی حس می‌کنند.

با این فرض که در اثر مقاربت در رابطه جنسی، سطح داخلی بافت کلیتوریس تحریک شود. این محقق معتقد است که دیواره واژن همان کلیتوریس است. ضمنا در برخی از زنان ناحیه کلیتوریس وسیع تر بوده و لذا شدت تحریک این دسته از زنان باید شدید تر از سایرین باشد یعنی این دسته از زنان نیاز دارند تا در هنگام ارتباط زناشویی با همسرشان، برای رسیدن به مرحله ارگاسم بیشتر مورد تحریک قرار گیرند. این در حالیست که زنانی با بافت طبیعی و معمولی نیازی به تحریکات شدید تر و بیشتر ندارند. شناخت این مساله در بهبود کیفیت رابطه زناشویی در زوجین کمک شایان توجهی خواهد کرد.

برخی‌ها ارگاسم را فقط در اندام‌های جنسی خود و برخی دیگر در سایر اعضای بدنشان احساس می‌نمایند. وقتی زنان به ارگاسم می‌رسند، بدن آنها قدری به هم جمع شده و ماهیچه‌هایشان جنب و جوش پیدا می‌کند. همچنین ماهیچه‌های دیواره‌ی مهبل به همراه ماهیچه‌های لگنچه و مخرج با ریتم منظمی منقبض می‌شوند. بر خلاف مردان که پس از ارگاسم، تمایل جنسی آنها دقایقی کاهش یافته و نعوظ آنها کاهش می‌یابد، هنگامی که زنان وارد مرحله‌ی آرامش شده و انقباض ماهیچه‌ها در آنها کاهش می‌یابد، آنها می‌توانند به سرعت و مجدداً به مرحله تداوم لذت بازگشته و آمیزش دوباره را از همانجا شروع نمایند.

بسیاری از زوجین تصور می‌کنند که ارگاسم در زنان مانند مردان به هنگام دخول ایجاد می‌شود و نیازی به تحریک کلیتوریس نیست. به همین دلیل دیده می‌شود که بسیاری از زنان در آمیزش‌های خود به ارگاسم نمی‌رسند و حتی ارگاسم را با دیگر حالات چرخه‌ی واکنش جنسی، به ویژه تداوم لذت، اشتباه می‌گیرند. اما باید گفت که اندام اصلی ارگاسمی زنان کلیتوریس است و معمولاً زنان از تحریک‌های مهبلی به ارگاسم نمی‌رسند.

برخی سوالات متداول در این زمینه عبارت‌اند از:

هر کاری میکنم همسرم از دخول ارگاسم نمیشود.
هیچ حسی نسبت به دخول ندارم.
بعد ازد خول باید با تحریک کلیتوریس ارضا شم.
و سوالاتی از این قبیل که یک پاسخ دارد:
ارگاسم در ۷۰ درصد از خانم‌ها از ناحیه کلیتوریس است؛ بدین ترتیب تنها ۳۰ درصد از خانم ها از طریق دخول و رابطه واژینال ارگاسم را تجربه میکنند و کاملا طبیعی است.

مدت زمان ارگاسم در زنان

به طور کلی تخمین زده می شود که ارگاسم در زنان حدود بیست ثانیه به طول می انجامد که شامل انقباضات ماهیچه ای در ناحیه لگن، واژینال، رحم و .. است. البته ارگاسم در زنان در برخی دیگر خیلی زود شروع شده و خاتمه می یابد؛ یعنی زمان کلی ارگاسم زنان در برخی تنها در حدود یک ثانیه است در حالیکه این ارگاسم در همین یک ثانیه ابتدا شدتش خیلی زیاد است و بعد کاهش می یابد.در برخی از لحظات این انقباضات منظم و متوالی ، توام با لرزشهای نامنظم خواهد بود ولی در موارد دیگر وقتی زنان احساس ارگاسم می کنند این احساس با انقباضات لگنی و … توام نمی باشد. این مساله نشان می دهد که کیفیت و احساس ارگاسم در زنان مختلف می تواند به شکلهای مختلف خود را نشان دهد و ارایه یک نسخه واحد در مورد ارگاسم زنان برای همه منطقی به نظر نمی رسد.

میزان یا شکل ارگاسم در زنان

ارگاسم در زنان از فرآیند پیچیده تری نسبت به مردان برخوردار است و به همین دلیل زمانی بیشتر می برد تا زنان به ارگاسم برسد. ارگاسم حاصل انقباض هایی غیر ارادی در ماهیچه ها می باشد که این انقباض ها در زنان در یک سوم بیرونی مهبل و در مردان در ماهیچه های لگنچه صورت می گیرد. ارگاسم در زنان به شکلهای مختلفی صورت میگیرد زنان تجربه ی ارگاسم خود را به شکل های مختلفی بیان می کنند، برخی می گویند که ارگاسم مانند یک عطسه بزرگ می باشد و برخی هم آن را همچون صعود به یک قله ی بلند بیان می کنند.

برخی ها ارگاسم را فقط در اندامهای جنسی خود و برخی دیگر در سایر اعضای بدنشان احساس می نمایند. وقتی زنان به ارگاسم می رسند، بدن آنها قدری به هم جمع شده و ماهیچه هایشان جنب و جوش پیدا می کند. همچنین ماهیچه های دیواره ی مهبل به همراه ماهیچه های لگنچه و مخرج با ریتم منظمی منقبض می شوند. بر خلاف مردان که پس از ارگاسم، تمایل جنسی آنها دقایقی کاهش یافته و نعوظ آنها کاهش می یابد، هنگامی که زنان وارد مرحله ی آرامش شده و انقباض ماهیچه ها در آنها کاهش می یابد، آنها می توانند به سرعت و مجدداً به مرحله تداوم لذت بازگشته و آمیزش دوباره را از همانجا شروع نمایند.

بسیاری از زوجین تصور می کنند که ارگاسم در زنان مانند مردان به هنگام دخول ایجاد می شود و نیازی به تحریک کلیتوریس نیست. به همین دلیل دیده می شود که بسیاری از زنان در آمیزش های خود به ارگاسم نمی رسند و حتی ارگاسم را با دیگر حالات چرخه ی واکنش جنسی، به ویژه تداوم لذت، اشتباه می گیرند. اما باید گفت که اندام اصلی ارگاسمی زنان کلیتوریس است و معمولاً زنان از تحریک های مهبلی به ارگاسم نمی رسند.

ارگاسم  در زنان دارای یک روند برای تخلیه است به طوری که زمان خاصی برای بوجود آمدن آن نمی توان مشخص کرد. حدود ۱۰ درصد از زنان به ارگاسم نمی رسند یا ارگاسم آنان از طریق خود ارضایی می باشد یادگیری به ارگاسم رسیدن زنان به یک امر مهم و ضروری برای بقای زندگی زناشویی تبدیل شده است.

 راه های رسیدن به ارگاسم در زنان

در ارتباط زناشویی ،زن و مرد هر دو برای رسیدن به ارگاسم باید همکاری کنند. نیازهای یکدیگر را برطرف نمایند. در خیلی مواقع بیشتر به نقش زنان پرداخته شده در حالی که مردان با رفتار درست خود در رابطه ی زناشویی می توانند باعث شوند همسرشان احساس لذت بیشتری کرده و شریک جنسی مناسب تری گردد.

ملاعبه کردن یکی از راههای به ارگاسم رسیدن زنان است؛ ملاعبه یعنی بازی کردن در روابط جنسی به معنای بازی با اعضای جنسی زن می باشد.

تحریک جنسی زن قبل از دخول، امر لازمی است. همه زنان، نقطه تحریک جنسی ویژه ای دارد. یکی از نوازش ملایم سینه ها خوشش می آید، دیگری از آغوش و تنگ در بغل گرفتن . لمس اعضای تناسلی (فرج ومهبل) نیز در برخی دیگر محرک عمل است .هر مردی باید نقاط شهوی ویژه زن خود را یافته، قبل از دخول به نوازش آنها بپردازد. برخی اعمال و تماس زود گذر دهانی تناسلی مثل بوسه اندام های آمیزشی یکدیگر نیز طبیعی به حساب می آید. برخی زنها از عوامل روانی بیشتر از ملامسه و تحریکات فیزیکی لذت می برند. بیان جملات عشقی و تعریف از زیبایی واظهار علاقه بیش از حد سبب آمادگی جنسی برخی از ایشان می شود.

ارگاسم در زنان یا به عبارتی انزال هر زنی مستلزم شراط خاصی است. گاهی مستلزم کارهایی که به ظاهر بی معنا وخنده آور جلوه می کند؛ امّا تا جایی که ممکن است وممنوعیتی از جهت شرعی واخلاقی ندارد، باید در تأمین آن ها کوشید تا به ارگاسم رسیدن زنان کمک کند.

نقاط حساس بدن ، نقاطی هستند که به تحریک های دستی و نوازش ها به شدت واکنش نشان  می دهند. علاوه بر سینه ها و اندام های جنسی که حساسترین اندام های بدن می باشد، لاله گوش، پشت گردن، زیر بغل، انگشتان و دستها، باسن و قسمت‌های داخلی رانها، اطراف مخرج، پشت زانوها، مچ پا و ساقها، کف وانگشتان پا نیز دیگر اندام های حساس بدن را تشکیل می دهند. باید این قسمت ها را به آرامی نوازش و تحریک کنید. نوازش قسمت های مذکور قبل و در طول آمیزش، می تواند شما را برای شروع نزدیکی کاملاً آماده نماید

در این مرحله (آمادگی)، در صورتی که نقاط شهوی و محرک جنسی زن نیز به وسیله شوهر او خوب تحریک شده باشد، از ابتدا و قبل از دخول، غدد برتلن وغدد اسکن شروع به ترشح می کنند که در تمام مراحل جماع ادامه دارد. این ترشحات باعث سهولت دخول آلت در مرحله بعدی می گردد.

حواسی چون حس دیداری و حس بساوایی در این مرحله نقشی غیر قابل انکار دارند. به زبان دیگر، مهارت های پیشنوازی جنسی زوجین در این مرحله کار آرایی محسوس دارد. طرفین باید با اعمال کردن مهارت‌های مقاربتی خویش هر چه بیشتر طرف ارتباطی خود را تحریک کنند. این تحریکات نهایتاً سبب تقویت میل جنسی شده و سرانجام زوجین در آستانه مرحله سوم (ارگاسم ) قرار می گیرند. مرد کاردان و با تجربه به کسی گفته می شود که ارگاسم خود را مهار کرده و آن را با اوج لذت جنسی زن هماهنگ سازد.

ممکن است برخی روتین های زندگی برای شما خوشایند باشد مانند روتینی که سبب می شود هر روز صبح از خانه بیرون بروید و یا اینکه در پایان روز انجام تمرینات ورزشی تان به باشگاه بروید ، اما آیا در رابطه جنسی با شریکتان نیز باید به یک روتین تکیه کنید؟ به نظر خیلی خوشایند نمی آید.

Causes-of-Sleep-Apnea-in-Women

نکات دستیابی به ارگاسم در زنان

با تمرین این روش ها میتوانید لذت زیادی از سکس خود ببرید و ارگاسم را برای او لذتبخش تر کنید.

۱- اکثر زنان به اشتباه تصور می کنند که در طول رابطه جنسی آرامش بسیار مهم است اما آنها از این نکته غافل هستند که تنش هم در طول رابطه جنسی بسیار مهم و عامل رسیدن به ارگاسم است.زنان باید یاد بگیرند که تمام عضلات آنها  ساق پا ؛شکم، باسن و… دررسیدن به ارگاسم درگیر می شوند.اکثر زنان می گویند هنگام ارگاسم انقباض در لگن را احساس می کنند.

۲- اکثر زنان رابطه جنسی ذهن فعالی دارند و نمی توانند آن را  بر این فعالیت متمرکز کنند. فکرهایی که  تمام مغز را اشغال می کنند و به جای تحریک و تشویق جنسی منجر به واپس زدگی میل جنسی می شود.سعی کنید ذهن خود را از تمامی مسائل خالی کنید و در این لحظه فقط به همین مسئله بیندیشید.

۳- در موارد بغرنج تر برای  درمان حتما به یک پزشک مراجعه کنید و با استفاده از داروهایی تجویز شده زندگی زناشویی خود را انجات دهید تجویز پزشک در بیشتر مواقع می تواند مشکل را برطرف کند.

۴- مهم است که رابطه جنسی شما در محیطی آرام و بدون استرس صورت گیرد. بعلاوه باید ارتباط شما صمیمانه و راحت باشد. اهمیت این موضوع از آن جهت است که موقع ارگاسم، زنان احساسی مشابه دفع ادرار دارند، بنابراین شما با اطمینان بخشیدن به او از اینکه هیچ اتفاق بدی نمی افتد و مانع شدن از ایجاد اضطراب در او بخاطر این احساس میتوانید شانس ارگاسم را در شریک جنسیتان بالاتر ببرید.

۵- با استفاده از نوک انگشتتان در داخل واژن به فاصله یک بند انگشت قسمت اسفنجی را پیدا کنید . می توانید انگشت دیگر خود را هم وارد واژن کرده و این نقطه را به سمت بالا مالش دهید. فشار کمی به آن وارد کنید . همین موقع ممکن است به او احساس دفع ادرار دست دهد. این حالت دقیقا برابر با ارگاسم است.

۶- همزمان با تحریک نقطه جی ( نقطه ای که در بالا ذکر شد ) از داخل واژن، با انگشت دیگرخود کلیتوریس را هم تحریک کنید . از او بخواهید تا ماهیچه های لگنی خود را منقبض کند. با دست شکم او را نوازش کنید.

۷- نزدیکی از پشت در حالت سجده یا در کنارهم بعلت تماس مناسب نوک آلت مرد با دیواره قدامی زن از مناسبترین حالت های نزدیکی برای رسیدن به ارگاسم می باشد.۸- شرایط روحی نیز عامل مهمی در احساس رضایت جنسی و رسیدن به ارگاسم محسوب می شود. گاهی حتی چند جمله عاشقانه و محبت آمیز می تواند باعث ارگاسم شود.

دلایل به ارگاسم نرسیدن زنان

به ارگاسم نرسیدن زنان می‌تواند به دلیل بی علاقگی، اضطراب و شرایط روحی نامناسب و مقاربت به روش نادرست باشد و بعلاوه برای بعضی خانم‌ها این الزام وجود ندارد که با هر مقاربت الزاماً به ارگاسم برسد.

عدم تمرکز: اکثر زنان رابطه جنسی ذهن فعالی دارند و نمی‌توانند آن را بر این فعالیت متمرکز کنند. فکرهایی که تمام مغز را اشغال می‌کنند و به جای تحریک و تشویق جنسی منجر به واپس زدگی میل جنسی می‌شود. سعی کنید ذهن خود را از تمامی مسائل خالی کنید و در این لحظه فقط به همین مسئله بیندیشید.

ترس و استرس: هستند برخی از زوجین که حتی ماه‌ها بعد از ازدواج نیز موفق به برقراری دخول و برداشتن بکارت نشده اند ، احساس ترس از درد و سوزش علاوه بر اینکه میتواند باعث کاستن از تحریک جنسی شود همچنین می‌تواند باعث تلقین نسبت به آن نیز شود همچنین ترس و استرس میتواند باعث ایجاد اسپاسم نیز شود.

درد: درد در حین دخول به می‌تواند ناشی از : تنگی دهانه واژن، نوع بکارت، عفونت،خشکی دهانه واژن ، گرفتگی عضلات و اسپاسم باشد که میتواند در ارگاسم موثر باشد.

عدم پیشنوازی و معاشقه کافی: هستند مردانی که بلافاصله قصد دارند سراغ آخرین مرحله بروند در برخورد با خانم ها در رابطه جنسی باید قدم به قدم پیشروی کرد.

تنش: اکثر زنان به اشتباه تصور می‌کنند که در طول رابطه جنسی آرامش بسیار مهم است؛ اما آنها از این نکته غافل هستند که تنش هم در طول رابطه جنسی بسیار مهم و عامل رسیدن به ارگاسم است. زنان باید یاد بگیرند که تمام عضلات آنها  ساق پا ؛شکم، باسن و… در رسیدن به ارگاسم درگیر می‌شوند. اکثر زنان می‌گویند هنگام ارگاسم انقباض در لگن را احساس می‌کنند.

تشخیص رسیدن به ارگاسم در زنان

اگر بدانید دقیقا چه اتفاقی برای زنان در حالت ارگاسم رخ می دهد، پس به راحتی می توانید تشخیص دهید به ارگاسم رسیده است یا خیر:
۱- نوک پستانها سفت میشود نفس نفس زدنهای تند ممکن است نشان دهنده این باشد که خانمتان حتما ارضاء شده

۲- احساساتی میشود بعضی از مواقع به ارگاسم رسیدن زن چنان موجی از احساست در او بوجود می آورد که شروع به گریه میکند

۳- به خواب میروند البته بیشتر مردم تصور میکنند این حالت درمردان بیشتر نمایان میشود اما در حقیقت این چنین نمی باشد به خاطر داشته باشید اگر زن شما بعد از برقراری رابطه جنسی به خواب رفت و پشتش را به شما کرد بی احترامی از جانب او تلقی نکنید این خود نشانه خوبی از ارضاء شدن آن میباشد
۴- نیاز به آغوش صمیمی : بعد از به ارگاسم رسیدن مایلند که شما محکم آنها را در آغوش بگیرید این کار احساس حوبی به آنها دست میدهد و به عنوان خاتمه کار مفید میباشد

۵- نمیتواند راه برود: بعد از به ارگاسم رسیدن به علت لرزش پاها قادر به راه رفتن نمیباشد لرزش پاها و بدن بدین معنی است که شما بعنوان یک مرد وظیفه خود را به نحو احسن انجام داده اید
۶- نمیتواند در موردش حرف نزند : اگر خانمتان پس از اتمام کار نتوانست در مورد سکس با شما صحبت نکند یا برخی مواقع حرفهای حین سکس را تکرار میکند این نشانه خوبیست

۷- لبخند رضایت : شما میدانید راجع به چه چیزی میگویم زمانی که خانمتان تا مدتی بر اساس بوجود آمدن حس خوبی که نسبت به شما بعد از انجام سکس و به ارگاسم رسیدن دارند لبخند بر لب دارد.